Λιακάδα

Κανείς δεν έχασε έχοντας υπομονή, όντας ευγενικός και λέγοντας την αλήθεια!!!

"Για να δείς το ουράνιο τόξο πρέπει να αντέξεις τη βροχή..."

Είναι ώρα να κλείσω την ομπρέλα.

Φ

...είναι τα ποιήματα που κρύβουν τους λυγμούς για τους οποίους μιλάνε

και οι ποιητές που τα γράφουνε αιχμάλωτοι μίας θλίψης

που τους παρασέρνει στον βυθό σαν να έδεσαν την άγκυρα στα πόδια τους

και τώρα βουλιάζουν χωρίς να τους έχει μείνει ανάσα

τρελαμένοι

χάνονται στην άβυσσο

κουφάρια θλιβερά

ναυάγια

Δε βρίσκεις ότι τα συναξάρια είναι συναρπαστικά σα λογοτεχνικό είδος;

Το σχολείο είναι μια περίοδος που με έχει σημαδέψει Γιώρη. Θα μου πεις δεν είμαι και πολύ πρωτότυπος. Ο κάθε άνθρωπος νομίζει πως ζει μια μοναδική ζωή ενώ ακριβώς δίπλα του ένα σωρό άλλοι περνάν τις ίδιες εμπειρίες και αυτοί με τη σειρά τους νομίζουν ότι ζουν μια μοναδικότητα. Τελοσπάντων σε αυτή την περίοδο είχα δασκάλα αγγλικών μια πολύ χαρισματική γυναίκα η οποία μέσα στη γνήσια αγωνία της να μας εφοδιάσει για τη ζωή που ερχόταν μπροστά, μας ανέθεσε μια φορά να γράψουμε το βιογραφικό μας σημείωμα. Ξέρεις, CV .

Κάτσαμε λοιπόν όλα τα παιδάκια και γράψαμε και ξέρεις κάτι; Συναρπαστικά και ωραία βιογραφικά είχαν μόνο οι καθωσπρέπει φλώροι, τα παιδιά που δε ζήλευε κανείς. Αντιθέτως αυτοί που βάζαν τα πολλά γκολ, είχαν γκόμενα,βγαίναν έξω ως αργά το βράδυ, οι μάγκες , τα αλητάκια είχαν βιογραφικά μπούρδες. Σκέψου το λίγο. Πόσοι από τους μεγαλόσχημους που ξέρεις, από αυτούς που κυβερνάν τον τόπο και διδάσκουν στα πανεπιστήμια είχαν συναρπαστικές ζωές; Ξέρεις τι θα κάνω; Θα κάτσω μια μέρα και θα γράψω για τους φίλους μας. Και θα αραδιάσω όλα εκείνα τα μη μετρήσιμα πράματα που δεν γράφονται στα βιογραφικά αλλά ενδεχομένως να κάνουν μια ζωή συναρπαστική. Και όχι τόσο τη δική σου ζωή όσο των φίλων σου που σε κοιτάν να αγορεύεις εν μέση οδώ δευτέρα βράδυ μπροστά σε ένα ανύπαρκτο ακροατήριο. Μη ρωτήσεις γιατί θα το κάνω.

Η άγνοια του κινδύνου είναι που μας κάνει γενναίους. Χαρούμενοι μέσα στην ασχετοσύνη μας πορευόμαστε στη ζωή και κάνουμε πράματα. Δε νομίζεις όμως ότι είναι και κάποιοι που πορεύονται με μιαν εσωτερική βεβαιότητα; Κάθε φορά που τους βλέπεις δεν είσαι σίγουρος ότι ξέρουν ακριβώς που θα πατήσουν το πόδι τους στο επόμενο βήμα; Μήπως όμως και οι άλλοι πιστεύουν το ίδιο για μας; Για να σου πω τη μαύρη αλήθεια δεν το νομίζω καθόλου. Δεν ξέρω να στο εξηγήσω αλλά έχω μια σιγουριά σαν αυτή που λένε ότι πρέπει να έχεις με τις ερωτήσεις κλειστού τύπου. Ξέρεις τι λένε οι μελέτες γι' αυτό; Ότι πρέπει να εμπιστεύεσαι την πρώτη απάντηση που δίνεις και να μην την αλλάζεις. Συνήθως η πρώτη απάντηση που δίνεις είναι και η σωστότερη.

Οι άνθρωποι πεθαίνουν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Μια γριά τις προάλλες ξέρεις πως πέθανε; Έκλεισε τα μάτια, βυθίστηκε και έφυγε. Είναι άλλοι που δεν θέλουν με τίποτα να πεθάνουν, βογγάνε, φωνάζουν, αγωνιούν. Ο τρόπος της ζωής τη σχέση έχει άραγε με τον τρόπο του θανάτου; Ο παππούλης λέει ότι στη ζωή είμαστε τελείως μόνοι ότι η ζωή είναι τελικά μια μοναχική υπόθεση. Δε θέλω να το πιστέψω αλλά να σου πω ότι ο θάνατος είναι σίγουρα μια μοναχική υπόθεση.

Και ξέρεις γιατί στα γράφω ολαυτά Γιώρη; Γιατί δεν χτύπησε το τηλέφωνο.

Α

δεν τα γελάμε τα όνειρα

όσο κι αν προσπαθούμε

όσες κι αν δούμε ανατολές

τον χρόνο μας πετούμε

μόνοι είμαστε στο σούρουπο

μόνοι κάτω απ τα αστέρια

κι όσοι έρωτα αγγίξαμε

τη χαραυγή θωρούμε

πόσοι από εμάς γεράσανε

στου άνω ρου τα ανάντη

χαμόγελο προσμένοντας

το βλέμμα ,ένα σου χάδι

άλλοι πουλιά γενήκανε

και τώρα πια πετούνε

ταξίδια κάνουν μακρινά

ψάχνοντας να σε βρούνε

άλλοι τραγούδια γράψανε

λόγια φωτιάς που καίνε

ζεστάνανέ μου την καρδιά

και τους καημούς φουντώσαν

όμως περάσαν οι εποχές

βδομάδες μήνες χρόνοι

ζωγράφισα με τα χρώματα

εικόνες που δεν ζούνε

μέθυσα με την μοναξιά

βάλτε λοιπόν να πιούμε...

Γεια σου και πάλι αγαπημένε μου αναγνώστη

  Θέλω σήμερα να σου μιλήσω για τους ανθρώπους που δεν έχουμε κανένα κοινό. Το έχεις αισθανθεί ποτέ; Άνθρωποι που δεν έχετε τίποτα κοινό και όμως είστε τόσο κοντά. Ποιοι μηχανισμοί να δρουν άραγε; Υπολειπόμενα γονίδια που δεν εκφράστηκαν ποτέ; Μυστική αλληλεγγύη για συμπεριφορές που δεν τολμούν να εκδηλωθούν; Κρυφός θαυμασμός για πράματα που δεν έγιναν ποτέ; Γιατί οι χεβιμεταλλάδες  θαυμάζουν τους τζαζίστες;Γιατί οι τζαζίστες σέβονται τους χεβιμεταλλάδες; Εντελώς μεταξύ μας το πιο παραδοσιακό όργανο μετά το κλαρίνο είναι η ηλεκτρική κιθάρα.
  Τι άραγε ενώνει τους ανθρώπους; Ποια είναι η μυστική ουσία που κολλάει τις παρέες; Πώς μακροημερεύουν  τα ζευγάρια;Κάτω από επιδερμίδες πάλλευκες και ηλιοκαμένες ρέουν χυμοί ρυπαροί.  Αίμα, φλέγμα, λέμφος, χολή. Η ζωή συνεχίζεται εκατομμύρια χρόνια τώρα από μόνη της. Πώς άραγε να γίνεται;
  Έχεις δει ποτέ άνθρωπο να πεθαίνει Γιώρη; Τι είναι πιο ενδιαφέρον; Ο άνθρωπος που ζει ή ο άνθρωπος που πεθαίνει; Στο σχολείο μας έμαθαν ότι η ανθρώπινη ζωή έχει αξία από μόνη της. Γιατί να τους πιστέψουμε, το σχολείο είναι μια μπούρδα. Ποιους μαθητές θα ήθελες στην τάξη σου; Τους ευγενικούς φλώρους ή τις ξεσκολισμένες πουτάνες, τους περπατημένους gay, τα γυφτόπουλα από την Αγιαβαρβάρα;
  Ποιος ξέρει την καλύτερη ορθογραφία;  Ποιος θα είναι ο πιο λεβέντης από εμάς όταν γεράσουμε; Πάρε με τηλέφωνο να μου πεις.
  Μερικές φορές νιώθω το κεφάλι μου να πλημμυρίζει από ιδέες. Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Η ισορροπία της φύσης μπορεί πολύ όμορφα να πα να γαμηθεί. Στην ταινία που θα γυρίσουμε με τον Περδί θέλω να είναι χινόπωρο και να έχει πεσμένα πλατανόφυλλα.
  Είναι ο παράδεισος τόπος Γιώρη;